Doğum sonrası ilk aylar anne baba için olduğu kadar bebek için de zor bir dönemdir. Anne karnındaki sakin, onu kavrayan, annenin yürümesi ile birlikte ritmik olarak sallanan ortamın aksine uyaranlarla dolu bir dünyaya ayak uydurmaya çalışır. Bu dönemdeki yenidoğan bebek tüm gereksinimlerini ağlayarak belli eder. Bebek ağlıyorsa karnı aç ya da altı kirli olabilir. Çok sıcak ya da soğuktan rahatsız olmuş olabilir. Gazı ya da ağrısı olduğundan, sıkıntıdan, gürültüden, kısacası her türlü nedene bağlı olarak ağlıyor olabilir. Yenidoğan döneminde beyinde çok büyük değişiklikler olmakta olduğu da unutulmamalı. Genel kanının aksine bebek ağladığında hemen kucağa alıp onu sakinleştirmeye çalışmak ileride onu şımarık, kucak çocuğu haline getirmez. Yapılan pek çok araştırma bu verinin aksini göstermektedir. Gereksinimleri hemen karşılanan, ilk zamanlarda bol bol kucağa alınan bebekler kendilerini güvende hissetmekte ve ileri yaşlarda daha rahat, daha güvenli ve daha az ağlayan, kucak isteyen çocuklar olmaktadırlar.